Czy Kawasaki GTR 1400 to tylko turystyczna lokomotywa czy coś więcej? Jakie ma wady i zalety? Ile kosztuje tu pakiet startowy po zakupie? O tym wszystkim dowiemy się od Rafała – właściciela tego motocykla.
Umawiając się z Rafałem na jednej ze stacji kolejowych nie miałem jeszcze zamiaru używać tego porównania, które nota bene bywa często stosowane, ale trudno o lepsza analogię. W nagrywaniu warstwy dźwiękowej filmu (link na końcu) przeszkadzała nam dudniąca w tle lokomotywa, a gdyby pokusić się o szukanie motocyklowych odpowiedników takich maszyn to Kawasaki GTR 1400 znalazłoby się na początku takiej listy.
Można go scharakteryzować dwoma słowami: jest silny i masywny. Należy do kategorii maszyn, które uwielbiałem oglądać obserwując wyścigi kolarskie. To na tego typu motocyklach poruszali się nagrywający peleton operatorzy kamer. Ta Kawa i Yamaha FJR to moje ulubione motocykle z tej kategorii. I co nie dziwi, nie tylko moje. Również Rafał wybierając następcę wcześniejszej Hondy CBF 1000 wahał się pomiędzy tymi dwoma motocyklowymi ikonami.
Wygrała wyższa moc, elastyczność, a także większa pojemność kufrów, ponieważ motocykl ma przede wszystkim być sprawnym kompanem w podróżach. Kawa Rafała została wyprodukowana w 2009 roku (model 2010). Posiada silnik o pojemności 1400 cc i mocy 155 KM (136 Nm). Moc jest przenoszona na koło za pomocą walu Kardana.
Jak na tak potężny sprzęt przyspieszenie do setki w granicach 3,2 sekundy należy uznać za więcej niż wystarczające. Prędkość maksymalna, której Rafał jak mówi raczej nie zamierza sprawdzać, jest jak podają katalogi również więcej niż zadowalająca. GTR jest ciężki. Przedział maszyn ponad 300-tu kilowych to już nie przelewki. Przetaczanie go czy, odpukać, podnoszenie po upadku może być sporym problemem. Na szczęście znika on niemal zupełnie po ruszeniu z miejsca. Rafał twierdzi, że od prędkości około 5 km/h o dużej masie można zapomnieć.
Za to ta sama cecha stanowi zaletę jeśli mówimy o stabilności jazdy, zwłaszcza przy dużym wietrze bocznym. Precyzji prowadzenia i sposobowi wchodzenia w zakręty właściciel nie ma nic do zarzucenia. Możliwości szybkiego przemieszczania się tą niemałym motocyklem są okupione zaskakująco niskim spalaniem. Przy równej, spokojnej jeździe można zejść poniżej 6 litrów na 100 km.
Rafał ceni sobie wygląd tego sprzętu. Kształty Kawasaki kojarzą mu się z motocyklami sportowymi i trudno się z tym nie zgodzić. Po zdjęciu kufrów GTR potrafi upodobnić się do dużych sportowych ścigaczy.
Wady jakie zauważa właściciel to znany wśród użytkowników problem z napinaczem łańcucha rozrządu, któremu należy się przyjrzeć po zakupie. Z bardzie prozaicznych – wyzwaniem w ciasnym ruchu miejskim mogą być szerokie, wystające dosyć znacznie na zewnątrz lusterka.
Przegląd po zakupie jeśli nie jesteśmy pewni historii danego egzemplarza nie będzie najtańszy. Wymiana płynów, regulacja zaworów, przejrzenie wspomnianego rozrządu i kilka drobniejszych spraw może nas kosztować około 3 tysięcy zł. Rafał nie zamierza na razie rozstawać się ze swoją Kawą. Gdyby jednak nadeszła taka chwila rozważy wybór sprzętu z segmentu Adventure.
Jeśli chcecie zobaczyć jak wygląda opisywane Kawasaki GTR na filmie to zapraszam do linku pod spodem.
Rafał, kilka uwag co do tego Kawasaki, swoim mam przejechanej około 100 000 km, generalnie bez żadnych większych kłopotów, zwróć uwagę na łożysko wałka przekazującego na wał kardana mniej więcej po 70 000 trzeba wymienić na wszelki wypadek. Będzie sie odzywało, niestety mozna sie przyzwyczaić i nie zareagować w porę :-(. Ten dyfuzor który masz na szybie przy większych prędkościach może powodować myszkowanie motocykla. (Szybka MRA z dyfuzorem wyeliminował to). Pomyśl o centralnym mocowaniu nawigacji do Kawasaki są super uchwyty., Montaż pomiędzy ramionami kierownicy. A motocykl mega super wstaję od zera jeździ kulturalnie przy monotonnej jeździe na płaskich odcinkach można zejść do 5l, ale generalnie motocykl zachęca do większego spalania. Aaaa, w Ełku jest firma która, skoryguje kanape na bardziej dostosowana do długich jazd. Dobrej zabawy!